Julia Cameron w swojej książce „Nigdy nie jest za późno na nowy początek” mówi, że gdy odwracamy się od kreatywności, to nasza dusza płacze.
Ja również założyłam, że nie mam żadnych talentów artystycznych poza stylizowaniem kobiet. Ten talent odkryłam wtedy, gdy żegnając się z korporacją wreszcie chciałam robić coś, co kocham. Uporczywe poszukiwania pomogły mi w znalezieniu odpowiedzi na pytanie – co ja mogę robić, co we mnie widzą niezwykłego inni, co ja umiem i kocham robić. Okazało się, że ubieranie innych, naturalne wyczucie stylu, kreowanie stylu oraz motywowanie innych stało się moim zawodem i zaczęłam pracować jako Style Coach (osobista stylistka + life coach w jednym).
Ale to nie artyzm o którym myślę. Ja chciałam tworzyć ręką, malować, lepić, rzeźbić choć zawsze uważałam, że nie mogę, bo kompletnie tego nie umiem. Z zazdrością obserwowałam malarki, projektantki mody, artystki tworzące biżuterię, ale odwracałam się od tego tematu trzymając się przylepionego przekonania, które mówiło, że ja tego nie umiem.
Zobaczmy jednak co na temat artyzmu mówi Wikipedia. Artysta, to osoba tworząca (wykonująca) przedmioty materialne lub utwory niematerialne, mające cechy dzieła sztuki. Artysta swoje dzieła tworzy w oparciu o własną koncepcję, nadając im niepowtarzalny charakter. Artystą może być każdy, bez względu na stopień profesjonalizmu w uprawianiu jakiejkolwiek sztuki.
Od dawna ciągnęło mnie do tworzenia, pisania i malowania. Kilka lat temu odważyłam się mimo wszystko i napisałam swoją pierwszą książkę, potem kolejną i kolejną. Poczułam co to znaczy zrobić coś, czego pragnę ale czego teoretycznie nie wolno mi zrobić, no bo przecież nie jestem artystką.
Wniosek nasuwa się jeden – sami dla siebie jesteśmy największymi krytykami, sami sobie odbieramy szansę na robienie czegoś co kochamy, czy po prostu na co mamy ochotę.
Julia Cameron w swojej książce znajduje na to sposób. Nazywa to Randką Artystyczną na którą musisz iść jeśli chcesz odkryć w sobie artystkę. Ta randka ma być taka z serca, masz iść tam, gdzie dawno chciałaś iść, ale uważałaś, że to bez sensu.
Od wielu lat chciałam zapisać się na rysunek, ale uczucie to zabijałam myślą – po co, przecież i tak nic z tym nie zrobię, jest już za późno, nie mam talentu. Chciałam też iść na warsztaty ceramiczne, ale również uznałam, że to strata czasu, że nie umiem i że z artystką nie mam nic wspólnego.
Ale Julia każe odłożyć na bok wszelkie zakazy i choć nawet wydaje się to bez sensu, to mamy iść tam, gdzie chcemy iść.
Takim sposobem trafiłam na warsztaty ceramiczne. Zaczęłam tworzyć swoje małe dzieła sztuki, poznałam fantastycznych ludzi, odkryłam magię tworzenia. Bez wahania zapisałam się całkiem niedawno na rysunek, bo choćbym rysownikiem nie została to już wiem, że to nie o to chodzi. Chodzi o słuchanie swojej duszy, która wzywa nas do kreowania, tak na koniec to do kreowania swojego życia…. Do porzucenia starego, pruskiego systemu oceniania, który mówi, że jak z rysunku dostałaś tróję to nic z tego nie będzie. Albo co gorsza do szukania jedynie predyspozycji do robienia czegoś. No bo co z tego, że masz predyspozycje do gotowania jeśli wcale nie daje Ci to frajdy?
Idź i zrób to, na co masz ochotę, bo tam czeka na Ciebie artystyczna strona Twojej duszy. Bez słuchania swojego wewnętrznego krytyka, analizowania czy powinnaś. Idź dla przyjemności, bez oczekiwań.
Możesz:
- zapisać się na warsztaty rysunku
- kupić zestaw do haftowania
- uczyć się malować dzięki wskazówkom na YouTube
- dołączyć do zajęć ceramicznych swojego dziecka
Możesz?
Możesz!
Rób to, co sprawia Ci przyjemność, a naprawdę możesz się zdziwić co odkryjesz.
Justyna Krawczyk
Style Coach
